Zasady dotyczące telefonów rzadko zawodzą z powodu uczniów; zawodzą wtedy, gdy część zespołu ich nie wspiera. Niemal na każdym zebraniu zespołu padają te same pięć zastrzeżeń, a większość z nich jest uzasadniona. Jeśli na każde odpowiedzą Państwo konkretnym ustaleniem, a egzekwowanie i termin ewaluacji uzgodnią na tym samym zebraniu, otrzymają Państwo zasady, które cały zespół jest w stanie utrzymać.
Najważniejsze wnioski
- Rozmowę z zespołem warto przeprowadzić przed decyzją, a nie po niej. Nauczyciele, z którymi się konsultowano, zwykle egzekwują zasady; ci, których tylko poinformowano, często nie.
- Pięć typowych zastrzeżeń: „skończę jako policjant”, „na moich lekcjach to nie jest problem”, „używam telefonu na swoich lekcjach”, „rodzice będą narzekać” i „mamy już za dużo na głowie”.
- Większość zastrzeżeń znika, gdy jest jasne, kto co robi w razie złamania zasady, jakimi słowami i co dzieje się za drugim razem.
- Użycie w celach dydaktycznych jest częścią zasady, a nie wyjątkiem od niej. Pozwalają na nie zarówno holenderskie porozumienie krajowe, jak i flamandzki zakaz.
- Z góry trzeba uzgodnić, co się dzieje, gdy ktoś z zespołu się nie włącza. Przed startem to ustalenie; w ósmym tygodniu to już konflikt.
Dlaczego to zebranie zespołu decyduje, czy zasady się utrzymają
Zasada dotycząca telefonów jest tylko tak silna jak najbardziej pobłażliwa sala lekcyjna. Uczniowie przez cały dzień przechodzą z sali do sali i w ciągu kilku dni zauważają, gdzie zasada jest egzekwowana, a gdzie nie. Wystarczy jeden nauczyciel, który odpuszcza, aby w ciągu dwóch tygodni zasada stała się przedmiotem negocjacji.
To także przy egzekwowaniu pojawia się dodatkowy wysiłek. W Holandii monitoring krajowego porozumienia w sprawie telefonów w klasie, zlecony przez rząd, wykazał, że szkoły w dużej mierze pozytywnie oceniały spokój i koncentrację, ale pracownicy wskazywali też na dodatkową pracę związaną z egzekwowaniem zasad [1]. To właśnie ta obawa stoi za większością zastrzeżeń zespołu i zasługuje na rzetelną odpowiedź.
Dlatego rozmowę warto przeprowadzić przed decyzją, a nie po niej. Poniżej pięć zastrzeżeń, które padają niemal na każdym zebraniu zespołu, wraz z tym, co w praktyce na nie działa. Nie po to, by je zbyć: większość z nich jest uzasadniona.
Pięć zastrzeżeń i co na nie działa
1. „Skończę jako policjant”
Najczęstsze zastrzeżenie i najbardziej uzasadnione. Nauczyciel, który na każdej lekcji musi kontrolować od nowa, w listopadzie już tego nie robi. Energia jest wtedy potrzebna gdzie indziej.
Co działa: pokazać, że rozwiązanie nie zależy od codziennego wysiłku. Uzgodnić dokładnie, co się dzieje, gdy zasada zostanie złamana, i kto to robi. Nie „porozmawiamy z uczniem”, lecz: kto, jakimi słowami i co dzieje się za drugim razem. Dopóki nie zostanie to uzgodnione, każdy nauczyciel musi wymyślać to sam i wtedy w każdej sali wygląda to inaczej.
Przykładowe ustalenie: „Pierwszy raz na lekcji: nauczyciel mówi »Proszę schować telefon«, bez dyskusji, i prowadzi lekcję dalej. Drugi raz na tej samej lekcji: nauczyciel odnotowuje to w dzienniku. Trzy uwagi w ciągu miesiąca: wychowawca rozmawia z uczniem i informuje rodziców.” Konkretne kroki są mniej ważne niż to, że wszyscy stosują te same.
2. „Na moich lekcjach to nie jest problem”
Często to prawda. U niektórych nauczycieli problem prawie się nie pojawia, ze względu na przedmiot, grupę lub własne podejście. Dla nich zasady wyglądają jak rozwiązanie cudzego problemu.
Co działa: odwrócić perspektywę. Pytanie nie brzmi, czy problem pojawia się na ich lekcjach, lecz czy uczniowie po zmianie sali trafiają na inną zasadę. Rozwiązanie, które różni się w zależności od nauczyciela, najwięcej kosztuje tych kolegów, u których problem się pojawia. To argument koleżeński, a nie argument dotyczący polityki szkoły, i trafia lepiej.
3. „Ja przecież używam telefonu na swoich lekcjach”
To również uzasadnione i właśnie dlatego wiele szkół nie wybiera całkowitego zakazu. Na lekcjach języków, edukacji medialnej i przedmiotów praktycznych urządzenie bywa po prostu narzędziem. Przepisy krajowe zwykle zostawiają na to miejsce. Holenderskie porozumienie stanowi, że telefonów nie używa się w klasie, chyba że są potrzebne na lekcji lub ze względów medycznych [3]. We Flandrii użycie, które szkoła uzna za potrzebne do celów dydaktycznych, jest jednym z wyjątków od zakazu [4].
Co działa: zapisać, że to nauczyciel decyduje, kiedy telefon może zostać wyjęty, i że jest to część zasady, a nie wyjątek od niej. Następnie wybrać rozwiązanie, w którym urządzenie jest dostępne w ciągu kilku sekund, bo inaczej użycie dydaktyczne w praktyce zanika. Ten kompromis opisuje porównanie szafek na telefony i etui na telefony.
4. „Rodzice będą narzekać”
W praktyce zwykle da się to opanować, ale obawa jest realna: to nauczyciele dostają pierwszy e-mail.
Co działa: zadbać, aby list do rodziców jasno odpowiadał na jedno pytanie: jak skontaktuję się z dzieckiem, jeśli coś się stanie? Proszę podać numer telefonu i wskazać jedną osobę kontaktową, która nie jest nauczycielem przedmiotu. Dostępny jest wzór listu z uwagami do każdej części. Proszę pokazać ten list zespołowi przed wysłaniem: kto wie, co zostało wysłane, odpowie na pytanie zadane na korytarzu.
5. „Mamy już tyle na głowie”
Zastrzeżenie, które rzadko pada na głos, ale najczęściej przeważa szalę. Każda nowa zasada wydaje się kolejnym obowiązkiem.
Co działa: policzyć także drugą stronę. Poprosić nauczycieli, aby przez tydzień notowali, jak często musieli zwracać uczniowi uwagę w związku z telefonem. Zespoły są często zaskoczone tą liczbą, a ona zamienia „kolejny obowiązek” w rachunek: czas, który już teraz tracimy, wobec czasu, który inwestujemy jednorazowo. Jeśli powtórzą Państwo liczenie sześć tygodni po starcie, mają Państwo pierwszą ewaluację.
Pięć zastrzeżeń w skrócie
| Zastrzeżenie | Co się za nim kryje | Co uzgodnić | Co przynieść na zebranie |
|---|---|---|---|
| „Skończę jako policjant” | Obawa przed codzienną dodatkową pracą | Stałe kroki za pierwszym i drugim razem oraz kto przejmuje sprawę potem | Projekt tych kroków |
| „Na moich lekcjach to nie problem” | Zasady wydają się cudzym problemem | Jedna zasada w każdej sali | Argument koleżeński, a nie argument dotyczący polityki szkoły |
| „Używam telefonu na swoich lekcjach” | Obawa przed utratą narzędzia dydaktycznego | Nauczyciel decyduje, kiedy telefony są wyjmowane | Rozwiązanie, w którym telefon jest szybko dostępny |
| „Rodzice będą narzekać” | Nauczyciele dostają pierwszy e-mail | Jedna osoba kontaktowa i jasna odpowiedź w sprawie kontaktu z dzieckiem | Projekt listu do rodziców |
| „Za dużo na głowie” | Zmęczenie zmianami | Tygodniowe liczenie przed startem, powtórzone po sześciu tygodniach | Prosty arkusz do liczenia |
Trzy praktyczne pytania, które pojawiają się potem
Gdy duże zastrzeżenia zostaną omówione, pytania stają się praktyczne. Warto mieć gotowe odpowiedzi, bo od nich zależy, jak pewnie nauczyciele czują się w klasie.
- „Co z uczniem, który potrzebuje telefonu ze względów medycznych?” Proszę uzgodnić, że wyjątki ustala się raz, centralnie, a nauczyciele przedmiotów dowiadują się, kogo one dotyczą. Nie należy zostawiać oceny każdemu nauczycielowi w danej chwili. Więcej w artykule zasady dotyczące telefonów a wyjątki medyczne.
- „Czy mogę zabrać telefon?” To zależy od przepisów obowiązujących w Państwa szkole, dlatego warto je sprawdzić. Dwa przykłady: w Holandii szkoła może poprosić ucznia o oddanie telefonu, ale nie może mu go wyrwać, a jeśli szkoła przejmuje telefon na przechowanie, odpowiada za jego utratę lub uszkodzenie [2]. We Flandrii pracownik szkoły może poprosić o urządzenie, ale nie może go odebrać siłą, a ewentualne zatrzymanie kończy się najpóźniej z końcem dnia szkolnego [5]. Nauczyciele powinni to wiedzieć przed pierwszym incydentem, a nie po nim.
- „A co ze smartwatchami i słuchawkami?” Jeśli zasada wymienia tylko telefony, uczniowie znajdą lukę. Proszę ustalić na zebraniu, czy zegarki, słuchawki i tablety podlegają tej samej zasadzie. Zob. gdzie zasady dotyczące telefonów często przeciekają.
Pytanie, które muszą Państwo postawić sami
Jeden temat rzadko pojawia się na zebraniu sam z siebie, a właśnie on boli później: co zrobimy z kolegą lub koleżanką, którzy się nie włączają?
To pytanie jest niewygodne, zwłaszcza w zespole, który poza tym dobrze współpracuje. Ale i tak się pojawi, tyle że w ósmym tygodniu, gdy uczniowie już wiedzą, na czyich lekcjach wolno. Wtedy rozmowa nie dotyczy już zasad, lecz konkretnej osoby. Wcześniej to ustalenie; później to konflikt.
Przykładowe sformułowanie na zebranie: „Wszyscy stosujemy te same kroki. Jeśli zauważą Państwo, że na Państwa lekcjach to nie działa, proszę zgłosić to koordynatorowi w ciągu dwóch tygodni, abyśmy wspólnie znaleźli rozwiązanie. Jeśli uczniowie powiedzą nam, że zasada różni się w zależności od sali, koordynator porozmawia z zainteresowanymi nauczycielami.” Wyznaczenie jednego koordynatora sprawia, że jest to rutyna, a nie osobisty zarzut.
Jak zaplanować zebranie
- Zacząć od tego, co widać, a nie od rozwiązania. Najpierw zapytać, co koledzy zauważają w klasie. Jeśli zacznie się od rozwiązania, dostaje się debatę o rozwiązaniu.
- Przedstawić wybór, a nie decyzję. Zestawić dwa lub trzy modele wdrożenia z ich zaletami i wadami: telefony w domu lub w szafce, pudełko w sali albo etui, które uczeń zatrzymuje przy sobie. Zespół, który może wybierać, broni wyniku.
- Ustalić konkretne zasady egzekwowania na tym samym zebraniu. W przeciwnym razie staną się tematem następnego zebrania, a wtedy wdrożenie już będzie trwało.
- Uzgodnić, kto jest osobą kontaktową dla rodziców i nauczycieli. Jedno nazwisko, znane wszystkim.
- Od razu wpisać ewaluację do kalendarza. Od dwóch do sześciu tygodni po starcie. Czego nie ma w kalendarzu, to się nie wydarzy.
Lista przygotowań
- Wyniki tygodniowego liczenia, jeśli są dostępne.
- Dwa lub trzy modele wdrożenia, każdy z rzetelną listą wad.
- Projekt kroków egzekwowania, łącznie z wyjątkami.
- Projekt listu do rodziców.
- Formalna ścieżka w Państwa szkole. Zebranie zespołu kształtuje zasady, ale zwykle ich nie przyjmuje. W Holandii zasady zapisuje się w regulaminie szkoły, a rada współdecydująca (medezeggenschapsraad) musi wyrazić zgodę [2]. We Flandrii szkoła zapisuje w swoim regulaminie zakaz, konsekwencje jego naruszenia oraz wyjątki [5]. Zob. zasady dotyczące telefonów a rada współdecydująca oraz, w przypadku innych krajów, zasady dotyczące telefonów w szkołach w Europie.
Jeśli zespół pozostaje podzielony, pilotaż w jednej klasie lub na jednym poziomie pozwala sceptycznym nauczycielom zobaczyć, że rozwiązanie działa, zanim obejmie całą szkołę. Dlaczego zasady, które dobrze się zaczynają, mogą mimo to słabnąć i co pomaga, opisujemy w artykule dlaczego zasady dotyczące telefonów słabną po kilku tygodniach. Całą ścieżkę przedstawia poradnik wdrożeniowy.
Gdzie może pomóc ’t Zakkie
’t Zakkie to etui blokujące sygnał. Uczeń wkłada do niego telefon, zamyka rzep i zatrzymuje etui przy sobie. W zamkniętym etui telefon jest offline, więc wiadomości, połączenia i powiadomienia nie docierają. Skuteczność ekranowania może się różnić w zależności od urządzenia i jego położenia w etui.
Na zebraniu zespołu jest to jeden z modeli, które można przedstawić, i odpowiada na kilka z powyższych zastrzeżeń:
- Użycie dydaktyczne: gdy nauczyciel na to pozwoli, telefon jest wyjęty z etui w kilka sekund. Bez chodzenia do szafki.
- Kontrola: zamknięte etui łatwo zauważyć, więc kontrola trwa krótko.
- Przechowywanie: uczeń zatrzymuje telefon, więc szkoła nie zbiera ani nie przechowuje urządzeń.
- Rodzice i prywatność: bez aplikacji, bez konta i bez danych. Etui można używać przez lata.

Z ’t Zakkie korzystają szkoły w Holandii i Belgii: ponad 50 000 etui w ponad 50 szkołach (dane firmy, lipiec 2026). Dostarczamy w całej Europie; wysyłka kosztuje 3,95 €, a od 25 € jest bezpłatna. Etui nie zastępuje ustaleń opisanych w tym artykule: działa tylko wtedy, gdy zespół stosuje te same kroki.
Ten artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady prawnej. Przepisy dotyczące telefonów w szkołach i oddawania urządzeń różnią się w zależności od kraju i regionu i mogą się zmieniać. Proszę sprawdzić oficjalne przepisy obowiązujące Państwa szkołę oraz jej własny regulamin.
Najczęściej zadawane pytania
Czy o zasadach dotyczących telefonów powinno decydować zebranie zespołu?
Zwykle nie samodzielnie. Dyrekcja proponuje zasady, a formalne przyjęcie przebiega własną ścieżką szkoły, na przykład przez zgodę rady współdecydującej w Holandii lub regulamin szkoły we Flandrii. Na zebraniu zespół kształtuje to, jak zasady działają w praktyce: model, kroki egzekwowania i ewaluację. To sprawia, że nauczyciele je wspierają.
Co zrobić, jeśli większość zespołu jest przeciwna zasadom dotyczącym telefonów?
Ustalić, jakie zastrzeżenie się za tym kryje. Zwykle jest to obawa przed dodatkową pracą lub przed utratą użycia dydaktycznego, a na obie można odpowiedzieć konkretnymi ustaleniami. Jeśli zespół pozostaje podzielony, warto zacząć od pilotażu w jednej klasie lub na jednym poziomie i po ewaluacji zdecydować o wdrożeniu w całej szkole.
Co zrobić z nauczycielem, który nie egzekwuje zasady?
Uzgodnić to przed startem. Wyznaczyć jednego koordynatora, poprosić nauczycieli o zgłaszanie problemów w ciągu dwóch tygodni i ustalić, że koordynator rozmawia z nauczycielami, jeśli uczniowie sygnalizują, że zasada różni się w zależności od sali. Uzgodnione z góry jest rutyną; poruszone w ósmym tygodniu staje się sprawą osobistą.
Czy nauczyciele mogą nadal używać telefonów na lekcjach?
W większości systemów tak. Holenderskie porozumienie krajowe dopuszcza telefony w klasie, gdy są potrzebne na lekcji, a we Flandrii użycie, które szkoła uzna za potrzebne do celów dydaktycznych, jest wyjątkiem od zakazu. Proszę zapisać, że to nauczyciel decyduje, kiedy telefony są wyjmowane, i wybrać rozwiązanie, w którym telefon jest szybko dostępny.
Skąd wiadomo, czy zasady działają?
Poprosić nauczycieli, aby przez tydzień przed startem notowali, jak często musieli zwracać uczniowi uwagę w związku z telefonem, i powtórzyć liczenie sześć tygodni po starcie. Zaplanować ewaluację od dwóch do sześciu tygodni po starcie i zadać uczniom te same pytania co nauczycielom.
Do kogo rodzice powinni zwracać się z pytaniami o zasady dotyczące telefonów?
Do jednej wskazanej z nazwiska osoby kontaktowej, która nie jest nauczycielem przedmiotu, wymienionej w liście do rodziców wraz z numerem telefonu w pilnych sprawach. Proszę pokazać list zespołowi przed wysłaniem, aby każdy nauczyciel mógł odpowiedzieć na pytanie zadane na korytarzu.
Źródła
- Monitoring landelijke afspraak mobiele telefoons en andere devices in de klas – Eindrapport eenmeting (rapport 1147) — Kohnstamm Instituut / Oberon, na zlecenie holenderskiego Ministerstwa Edukacji (OCW), 2025
- Q&A Richtlijn smartphones in de klas — VO-raad, 9 października 2023
- Gebruik van mobiele telefoons niet toegestaan in de klas — Rijksoverheid, dostęp: listopad 2026
- Omzendbrief NO/2025/01: Verbod op slimme apparaten (smartphoneverbod) in het leerplichtonderwijs — flamandzkie Ministerstwo Edukacji i Szkoleń (Edulex), 19 maja 2025
- Verbod op gebruik van smartphones en andere slimme apparaten — rząd Flandrii (vlaanderen.be), dostęp: listopad 2026
Proszę położyć etui na stole podczas następnego zebrania zespołu
Proszę zamówić bezpłatną próbkę i pozwolić zespołowi wypróbować ’t Zakkie przed podjęciem decyzji. Albo poprosić o ofertę dla klasy pilotażowej lub całej szkoły.
Zamów bezpłatną próbkęPoproś o ofertę