Nergens is het gsm-vraagstuk zo zichtbaar als in het secundair onderwijs: meldingen, groepschats, gsm’s op de bank en elke les hetzelfde gesprek. Zonder praktisch systeem schuift de last van het beleid naar individuele leerkrachten en klastitularissen — en precies daar strandt het.
Herkent u dit?
- Voortdurende afleiding door meldingen, sociale media en groepschats — ook als de gsm alleen maar zíchtbaar op de bank ligt.
- Verschillen in optreden tussen vakleerkrachten, waardoor de afspraak onderhandelbaar wordt.
- Stiekem gebruik tijdens lessen en examens; oortjes en smartwatches als verborgen route.
- Discussie over gebruik voor de les versus privégebruik — elke les opnieuw.
Alles laten inleveren of wegsluiten lijkt op papier de eenvoudigste invulling van het verbod, maar blijkt in de uitvoering lastig; zie verbod of tussenoplossing.
Wat geldt er per graad?
Sinds 1 september 2025 mogen leerlingen in het secundair onderwijs tijdens hun gewone aanwezigheid op school geen slimme toestellen gebruiken: smartphones, smartwatches, tablets en vergelijkbare toestellen. Dat staat in het decreet over de lerenden en de organisatie in het onderwijs. Het verbod geldt niet in elke graad even breed:
Het verbod geldt tijdens de hele gewone aanwezigheid op school, dus ook buiten de lessen. Eén routine volstaat: de gsm gaat ’s ochtends in ’t Zakkie en komt er na de laatste les weer uit.
In het voltijds gewoon secundair onderwijs geldt het verbod alleen tijdens de lessen. De school mag het zelf uitbreiden, bijvoorbeeld naar de pauzes. Wat dat in de klas vraagt, leest u op gsm-verbod in de derde graad.
Het decreet voorziet uitzonderingen: wanneer de school beslist dat het gebruik nodig is voor onderwijsdoelen, als redelijke aanpassing voor leerlingen met specifieke onderwijsbehoeften, en om medische redenen. De school legt de regels, de gevolgen bij overtreding en de uitzonderingen vast in het schoolreglement; hoe ze het praktisch organiseert, kiest ze zelf. Meer op gsm-beleid in Vlaanderen. Dit is geen juridisch advies.
Waarom past ’t Zakkie hier?
Het neemt de directe digitale prikkel weg zonder dat de school afhankelijk wordt van voortdurende controle. De discussie verschuift van persoonlijke correctie (“steek die gsm weg”) naar een gezamenlijke schoolafspraak (“de gsm zit in ’t Zakkie”). Beslist de school dat een toestel nodig is voor onderwijsdoelen, dan is het binnen enkele seconden weer bruikbaar; leerlingen houden hun eigendom. Net die middenpositie — tussen vrijblijvendheid en alles inleveren — maakt het uitvoerbaar.
Welke invoering past bij het secundair onderwijs?
Gsm bij binnenkomst in ’t Zakkie, eruit na de laatste les. Past bij de eerste en tweede graad, waar het verbod de hele schooldag geldt. Maximale helderheid, minimale interpretatie.
Lessen consequent offline, pauzes vrij. Kan alleen in de derde graad van het voltijds gewoon secundair; in de eerste en tweede graad geldt het verbod ook buiten de lessen.
Start met ’t Zakkie in het eerste jaar of in één graad en bouw ervaring en draagvlak op. De regel uit het schoolreglement geldt ondertussen voor alle leerlingen.
Gecombineerd met communicatie naar ouders, aandacht van de klastitularis en teamafspraken over uitzonderingen en handhaving.
Wat levert het beleidsmatig op?
De grootste winst zit in uitvoerbaarheid: niet het principe “minder gsm-gebruik”, maar de vraag of het team de afspraak dag in dag uit kan dragen. ’t Zakkie maakt van een abstracte regel een concrete schoolroutine — met rust, voorspelbaarheid en consistentie als resultaat.