Νέα

Πώς να εμπλέξετε τους μαθητές χωρίς να γίνει ο κανόνας αντικείμενο διαπραγμάτευσης

Illustratie van een ronde overlegtafel van bovenaf met acht stoelen, waarvan twee oranje: leerlingen die aanschuiven bij het overleg

Ενημέρωση: 19 Νοεμβρίου 20269 λεπτά ανάγνωσηΑπό την ομάδα του ’t Zakkie

Η συμμετοχή των μαθητών στην πολιτική κινητών λειτουργεί, αλλά μόνο αν αποφασίσετε εκ των προτέρων τι είναι ανοιχτό προς συζήτηση και τι όχι. Κρατήστε εκτός συζήτησης την απόφαση ότι θα υπάρξει κανόνας, αφήστε τους μαθητές να διαμορφώσουν πώς λειτουργεί στην πράξη και πείτε τους μετά τι κάνατε με τις προτάσεις τους. Έτσι η συμμετοχή χτίζει στήριξη αντί να ανοίγει ξανά την απόφαση.

Τα βασικά σημεία

  • Καταγράψτε πριν από τη συζήτηση ποια ερωτήματα είναι ανοιχτά και ποια όχι, και πείτε το φωναχτά στην αρχή.
  • Συνήθως όχι ανοιχτά: ότι υπάρχει κανόνας, ότι καταγράφεται στον σχολικό κανονισμό και οι εξαιρέσεις για ιατρικούς λόγους και για ειδικές ανάγκες στήριξης. Συνήθως ανοιχτά: πώς λειτουργεί στην καθημερινότητα, τα διαλείμματα, η επικοινωνία και ο τρόπος αξιολόγησης.
  • Οι μαθητές σπάνια διαφωνούν με την ύπαρξη κανόνα. Ρωτούν για δικαιοσύνη και πρακτικά ζητήματα: ισχύει για όλους, και για τους εκπαιδευτικούς, τι γίνεται αν χρειάζομαι το κινητό μου, τι γίνεται αν το ξεχάσω;
  • Μην περιοριστείτε στο μαθητικό συμβούλιο: μια σύντομη συζήτηση στην ώρα του υπεύθυνου τμήματος και οι μαθητές στην αξιολόγηση σας δίνουν μια ευρύτερη εικόνα.
  • Ανακοινώστε τι κάνατε με τις προτάσεις, και τι δεν υιοθετήσατε και γιατί. Αυτό είναι το βήμα που ξεχνιέται συχνότερα.

Γιατί να εμπλέξετε τους μαθητές και πού στραβώνει

Τα σχολεία που εμπλέκουν τους μαθητές στην πολιτική κινητών συνήθως το κάνουν για έναν λόγο: την αντίσταση. Ένας κανόνας που επιβάλλεται από πάνω προκαλεί περισσότερη αντίδραση από έναν κανόνα στον οποίο οι μαθητές είχαν λόγο. Αυτό ισχύει, αλλά στραβώνει μόλις η συζήτηση γλιστρήσει προς την ίδια την απόφαση.

Τότε μένετε με ένα μαθητικό συμβούλιο που περιμένει ότι το αποτέλεσμα είναι ανοιχτό και μια διεύθυνση που έχει πάρει την απόφαση εδώ και καιρό. Αυτό κοστίζει περισσότερη εμπιστοσύνη από το να μην ρωτήσετε καθόλου.

Υπάρχει και ένας καλός λόγος να ακούσετε, πέρα από την αποφυγή της αντίστασης. Οι μαθητές συχνά βλέπουν τον κανόνα διαφορετικά από το προσωπικό. Στην Ολλανδία, η παρακολούθηση της εθνικής συμφωνίας, που έγινε με ανάθεση της κυβέρνησης, διαπίστωσε ότι τα σχολεία ήταν σε μεγάλο βαθμό θετικά ως προς την ηρεμία και τη συγκέντρωση, ενώ οι μαθητές ανέφεραν μικρότερη αλλαγή [2]. Στη Φλάνδρα, ερευνητές που μελέτησαν την απαγόρευση το 2026 διαπίστωσαν περιορισμένα ή ανάμεικτα αποτελέσματα και υποστήριξαν ότι μια απαγόρευση χρειάζεται συνοδευτικά μέτρα, όπως ο γραμματισμός στα μέσα και η εμπλοκή των μαθητών [6][7]. Όποια κι αν είναι η άποψή σας για αυτά τα ευρήματα, δείχνουν ότι αξίζει να ρωτήσετε για την εμπειρία των μαθητών.

Αποφασίστε εκ των προτέρων τι είναι ανοιχτό και τι όχι

Σε αυτό βρίσκεται όλη η τέχνη, και θέλει δέκα λεπτά προετοιμασίας. Καταγράψτε ποια ερωτήματα είναι πραγματικά ανοιχτά και ποια όχι, και πείτε το στην αρχή της συζήτησης.

Συνήθως όχι ανοιχτόΣυνήθως ανοιχτό
Ότι θα υπάρξει ρύθμιση για τη χρήση κινητών κατά τα μαθήματαΠώς λειτουργεί στην πράξη: κατά την άφιξη ή στην αρχή κάθε μαθήματος
Ότι το σχολείο καταγράφει τη ρύθμιση στον σχολικό κανονισμόΤι ισχύει στα διαλείμματα και στους διαδρόμους, αν οι κανόνες σας το επιτρέπουν
Οι εξαιρέσεις για ιατρικούς λόγους και για ειδικές ανάγκες στήριξηςΠώς και από ποιον γνωστοποιείται η πολιτική
Ό,τι ρυθμίζουν ήδη οι εθνικοί ή περιφερειακοί κανόνεςΜε ποια κριτήρια θα αξιολογηθεί η πολιτική

Μια συζήτηση για τη δεξιά στήλη είναι πραγματική συζήτηση. Μια συζήτηση που ξεκινά σαν να είναι όλα ανοιχτά και καταλήγει σε όσα είχαν ήδη αποφασιστεί μοιάζει με κόλπο, και έτσι θα τη διηγούνται οι μαθητές στο προαύλιο.

Πείτε τι ρυθμίζουν ήδη οι κανόνες

Αν εθνικοί ή περιφερειακοί κανόνες ήδη αποφασίζουν ένα μέρος αυτών για το σχολείο σας, πείτε το στην αρχή: αυτό το μέρος δεν είναι στο χέρι του σχολείου να το διαπραγματευτεί. Τρία παραδείγματα:

  • Ολλανδία: βάσει μιας εθνικής συμφωνίας (όχι νόμου), τα κινητά δεν χρησιμοποιούνται στην τάξη, εκτός αν χρειάζονται για το μάθημα ή για ιατρικούς λόγους [1].
  • Φλάνδρα: ένα διάταγμα απαγορεύει τη χρήση έξυπνων συσκευών από τους μαθητές από πριν από το πρώτο μάθημα έως το τέλος του τελευταίου. Στα δύο τελευταία έτη της γενικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης πλήρους φοίτησης η νόμιμη απαγόρευση ισχύει μόνο κατά τα μαθήματα, και το σχολείο μπορεί να την επεκτείνει [4].
  • Fédération Wallonie-Bruxelles: ένα διάταγμα απαγορεύει την ψυχαγωγική χρήση, και κάθε σχολείο ορίζει στον σχολικό κανονισμό του τις πρακτικές ρυθμίσεις, τις εξαιρέσεις και τις κυρώσεις [5].

Για άλλες χώρες, δείτε την επισκόπηση των κανόνων για τα κινητά στα σχολεία της Ευρώπης.

Υπόδειγμα εισαγωγής

«Η απόφαση ότι τα κινητά δεν χρησιμοποιούνται κατά τα μαθήματα έχει ληφθεί και θα καταγραφεί στον σχολικό κανονισμό. Σήμερα θέλουμε τη βοήθειά σας για το πώς θα λειτουργήσει: πότε θα μπαίνουν στην άκρη τα κινητά, τι θα γίνεται στα διαλείμματα, πώς θα το εξηγήσουμε σε όλους και πώς θα κρίνουμε μετά από έξι εβδομάδες αν λειτουργεί. Ό,τι πείτε για αυτά τα σημεία θα αλλάξει πραγματικά το σχέδιο.»

Τι θέτουν πραγματικά οι μαθητές

Τα σχολεία που το κάνουν αυτό σπάνια ακούν «δεν θέλουμε κανόνα». Αυτό που προκύπτει αφορά τη δικαιοσύνη και την πράξη:

  • «Ισχύει για όλους;» Η ερώτηση που κάνουν πιο συχνά οι μαθητές, και η πιο σημαντική. Αν ισχύει με έναν εκπαιδευτικό και όχι με άλλον, ο κανόνας γίνεται θέμα προτίμησης μέσα σε δύο εβδομάδες. Πώς θα συντονιστεί το προσωπικό θα βρείτε στο άρθρο πέντε αντιρρήσεις του συλλόγου διδασκόντων και τι λειτουργεί.
  • «Ισχύει και για τους εκπαιδευτικούς;» Άβολο, αλλά δίκαιο. Τα σχολεία που συμφωνούν κάτι σχετικό, έστω και μόνο για την ώρα των μαθημάτων, κερδίζουν αξιοπιστία.
  • «Τι γίνεται αν πρέπει να τακτοποιήσω κάτι;» Δουλειά, πρακτική άσκηση, φροντίδα αδελφών, ένα ιατρικό ραντεβού. Ιδιαίτερα υπαρκτό για τους μεγαλύτερους μαθητές. Από εδώ προκύπτει η συμφωνία για το ποιος δίνει άδεια. Για λόγους υγείας, δείτε πολιτική κινητών και ιατρικές εξαιρέσεις.
  • «Τι γίνεται αν το ξεχάσω;» Οι μαθητές θέλουν να ξέρουν αν ένα λάθος μετράει το ίδιο με κάτι που έγινε επίτηδες. Αν δεν το καταγράψετε, κάθε εκπαιδευτικός αποφασίζει μόνος του.

Καθένα από αυτά τα τέσσερα κάνει την πολιτική σας καλύτερη. Κανένα δεν απαιτεί να ανατραπεί η απόφαση.

Τρεις μορφές που λειτουργούν

Μαθητικό συμβούλιο, πριν οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειες

Η πιο συνηθισμένη μορφή. Παρουσιάστε τους το πρόβλημα, όχι το μέτρο, και ρωτήστε πώς θα το αντιμετώπιζαν. Αυτό που παίρνετε είναι αξιοποιήσιμο, και τα μέλη του συμβουλίου μπορούν αργότερα να εξηγήσουν το αποτέλεσμα στους συμμαθητές τους.

Μία ώρα του υπεύθυνου τμήματος στα τμήματα που αφορά

Ευρύτερη από το συμβούλιο, και φτάνει σε μαθητές που δεν θα συμμετείχαν ποτέ σε αυτό. Ρωτήστε δύο πράγματα: τι παρατηρείτε εσείς οι ίδιοι κατά τα μαθήματα και τι θα το έκανε εφαρμόσιμο για εσάς; Αρκούν είκοσι λεπτά.

Οι μαθητές στην αξιολόγηση

Η πιο υποτιμημένη μορφή και η φθηνότερη. Στην αξιολόγηση δύο έως έξι εβδομάδες μετά την έναρξη, κάντε στους μαθητές τις ίδιες ερωτήσεις με τους εκπαιδευτικούς. Εκεί όπου οι απαντήσεις αποκλίνουν, εκεί βρίσκεται το πρόβλημά σας.

ΜορφήΠότεΠοιους φτάνετεΤι κερδίζετε
Μαθητικό συμβούλιοΜετά την απόφαση επί της αρχής, πριν οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειεςΜαθητές με ενεργό ενδιαφέρονΠρακτικές προτάσεις και πρεσβευτές του αποτελέσματος
Ώρα του υπεύθυνου τμήματοςΠριν από την έναρξη, στα τμήματα που αφοράΌλοι οι μαθητές αυτών των τμημάτωνΜια ευρεία εικόνα του τι παρατηρούν και τι χρειάζονται οι μαθητές
ΑξιολόγησηΔύο έως έξι εβδομάδες μετά την έναρξηΜαθητές και εκπαιδευτικοί, με τις ίδιες ερωτήσειςΠού λειτουργεί η πολιτική και πού η πράξη διαφέρει

Ξεκινάτε με ένα πιλοτικό σε ένα τμήμα; Τότε η ώρα του υπεύθυνου τμήματος και η αξιολόγηση σε αυτό το τμήμα σάς δίνουν τα περισσότερα από όσα χρειάζεστε πριν από την εφαρμογή σε όλο το σχολείο.

Τι να μην κάνετε

  • Να βάλετε τον κανόνα σε ψηφοφορία. Μια ψηφοφορία που δεν πρόκειται να ακολουθήσετε είναι χειρότερη από καμία ψηφοφορία. Ζητήστε κρίση μόνο αν μπορείτε και να την υιοθετήσετε.
  • Να κάνετε τη συζήτηση αφού έχει σταλεί η επιστολή. Τότε δεν είναι διαβούλευση αλλά εξήγηση, και οι μαθητές το καταλαβαίνουν αμέσως.
  • Να μιλήσετε μόνο με το μαθητικό συμβούλιο και να το ονομάσετε διαβούλευση. Ένα συμβούλιο δεν είναι το σχολείο. Χρησιμοποιήστε το ως σημείο εισόδου, όχι ως τυπική υποχρέωση.
  • Να συγχέετε τη συζήτηση με τους μαθητές με τη θεσμική συμμετοχή. Πολλά σχολεία έχουν ένα επίσημο όργανο με δικά του δικαιώματα και διαδικασίες. Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, το συμβούλιο συμμετοχής (medezeggenschapsraad) πρέπει να συναινέσει στην πολιτική κινητών [3]. Μια συζήτηση με τους μαθητές δεν αντικαθιστά αυτή τη διαδικασία. Δείτε πολιτική κινητών και συμβούλιο συμμετοχής.
  • Να αφήσετε θολό το ζήτημα των διαλειμμάτων. Αν τα διαλείμματα είναι ανοιχτά προς συζήτηση, ρυθμίστε τα στον ίδιο γύρο, αλλιώς οι μαθητές θα ανοίγουν συνεχώς ξανά το ερώτημα. Οι επιλογές συγκρίνονται στο άρθρο κινητά στο διάλειμμα.

Τι ανακοινώνετε μετά

Το βήμα που κάνει τη διαφορά και σχεδόν πάντα ξεχνιέται: πείτε στους μαθητές τι κάνατε με τις προτάσεις τους. Και, κυρίως, ποια σημεία δεν υιοθετείτε και γιατί. Αρκούν δύο παράγραφοι στο ενημερωτικό δελτίο ή πέντε λεπτά στην ώρα του υπεύθυνου τμήματος.

Οι μαθητές αποδέχονται πολύ πιο εύκολα έναν κανόνα που δεν τους αρέσει παρά την αίσθηση ότι τους ζητήθηκε η γνώμη και δεν έγινε τίποτα με αυτήν. Από αυτή ακριβώς την αίσθηση προέρχεται η αντίσταση που υπονομεύει μια πολιτική την όγδοη εβδομάδα.

Υπόδειγμα ανακοίνωσης

«Ευχαριστούμε όλους όσοι συμμετείχαν στις συζητήσεις για τα κινητά. Ρωτήσατε αν ο κανόνας ισχύει σε κάθε μάθημα: ισχύει, και όλοι οι εκπαιδευτικοί εφαρμόζουν τα ίδια βήματα. Ρωτήσατε τι γίνεται αν το ξεχάσετε: την πρώτη φορά γίνεται υπενθύμιση, όχι σημείωση. Ζητήσατε να επιτρέπονται τα κινητά στο διάλειμμα· αυτό δεν θα γίνει σε αυτό το τρίμηνο, γιατί θέλουμε πρώτα να δούμε πώς λειτουργεί η νέα ρύθμιση. Θα σας ρωτήσουμε ξανά στην αξιολόγηση σε έξι εβδομάδες.»

Μείνετε τόσο συγκεκριμένοι. Ένα «λάβαμε υπόψη τις προτάσεις σας» χωρίς παραδείγματα ακούγεται σαν να μην έγινε τίποτα.

Πού μπορεί να ταιριάξει το ’t Zakkie

Το ’t Zakkie είναι μια θήκη που μπλοκάρει το σήμα. Ο μαθητής βάζει μέσα το κινητό, κλείνει το βέλκρο και κρατά τη θήκη. Μέσα στην κλειστή θήκη το κινητό είναι εκτός σύνδεσης, οπότε μηνύματα, κλήσεις και ειδοποιήσεις δεν φτάνουν. Το πόσο ισχυρή είναι η θωράκιση μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τη συσκευή και τη θέση της μέσα στη θήκη.

Απαντά σε αρκετά από όσα θέτουν οι μαθητές:

  • «Τι γίνεται αν το χρειαστώ;» Με άδεια, το κινητό βγαίνει από τη θήκη μέσα σε δευτερόλεπτα, χωρίς διαδρομή ως το ερμάριο.
  • Δικαιοσύνη: όλοι χρησιμοποιούν την ίδια θήκη με τον ίδιο τρόπο, σε κάθε τάξη.
  • Κυριότητα: οι μαθητές κρατούν το δικό τους κινητό· το σχολείο δεν το συλλέγει.
  • Ιδιωτικότητα: χωρίς εφαρμογή, χωρίς λογαριασμό και χωρίς δεδομένα.
Πώς λειτουργεί το ’t Zakkie σε τέσσερα βήματα: το κινητό στη θήκη, το σήμα κόβεται, η θήκη μένει στον μαθητή, το κινητό βγαίνει όταν επιτρέπεται
Πώς λειτουργεί το ’t Zakkie σε τέσσερα βήματα.

Μια πρακτική ιδέα: φέρτε ένα δωρεάν δείγμα στη συνεδρίαση του μαθητικού συμβουλίου και αφήστε τα μέλη να το δοκιμάσουν. Το ’t Zakkie χρησιμοποιείται σε σχολεία στην Ολλανδία και στο Βέλγιο, με περισσότερες από 50.000 θήκες σε περισσότερα από 50 σχολεία (στοιχεία της εταιρείας, Ιούλιος 2026), και επαναχρησιμοποιείται για χρόνια. Αποστέλλουμε σε όλη την Ευρώπη· τα έξοδα αποστολής είναι 3,95 € και η αποστολή είναι δωρεάν από 25 €.

Το άρθρο αυτό παρέχει γενικές πληροφορίες και δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Οι κανόνες για τα κινητά στα σχολεία και για τη θεσμική συμμετοχή διαφέρουν ανά χώρα και περιοχή και μπορεί να αλλάξουν. Ελέγξτε τους επίσημους κανόνες που ισχύουν για το σχολείο σας και τον κανονισμό του σχολείου σας.

Συχνές ερωτήσεις

Πρέπει οι μαθητές να ψηφίζουν για την πολιτική κινητών;

Όχι για το αν θα υπάρξει κανόνας. Μια ψηφοφορία που δεν πρόκειται να ακολουθήσετε κάνει περισσότερη ζημιά από καμία ψηφοφορία. Ζητήστε την κρίση των μαθητών μόνο σε ερωτήματα στα οποία μπορείτε πράγματι να υιοθετήσετε την απάντηση, όπως πώς λειτουργεί ο κανόνας στην πράξη, πώς γνωστοποιείται και πώς θα αξιολογηθεί.

Ποιους μαθητές πρέπει να εμπλέξουμε;

Όχι μόνο το μαθητικό συμβούλιο. Χρησιμοποιήστε το συμβούλιο ως σημείο εισόδου, προσθέστε μια σύντομη συζήτηση στην ώρα του υπεύθυνου τμήματος στα τμήματα που αφορά και κάντε στους μαθητές τις ίδιες ερωτήσεις με τους εκπαιδευτικούς στην αξιολόγηση δύο έως έξι εβδομάδες μετά την έναρξη.

Ποια είναι η καλύτερη στιγμή για να εμπλέξουμε τους μαθητές;

Μετά την απόφαση επί της αρχής ότι θα υπάρξει κανόνας, αλλά πριν οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειες και πριν σταλεί η επιστολή προς τους γονείς. Μια συζήτηση μετά την επιστολή είναι εξήγηση, όχι διαβούλευση.

Πρέπει ο κανόνας για τα κινητά να ισχύει και για τους εκπαιδευτικούς;

Είναι επιλογή του σχολείου, αλλά οι μαθητές θα το ρωτήσουν. Τα σχολεία που συμφωνούν κάτι για το προσωπικό, έστω και μόνο για την ώρα των μαθημάτων, είναι πιο αξιόπιστα όταν ζητούν από τους μαθητές να τηρούν τον κανόνα.

Είναι μια συζήτηση με το μαθητικό συμβούλιο το ίδιο με τη θεσμική συμμετοχή;

Όχι. Πολλά σχολεία έχουν ένα επίσημο όργανο συμμετοχής με δικά του δικαιώματα και διαδικασίες. Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, το συμβούλιο συμμετοχής πρέπει να συναινέσει στην πολιτική κινητών. Μια συζήτηση με τους μαθητές είναι πολύτιμη, αλλά δεν αντικαθιστά αυτή τη διαδικασία.

Τι γίνεται αν οι μαθητές προτείνουν κάτι που δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε;

Πείτε το, και εξηγήστε γιατί, όταν ανακοινώνετε τα αποτελέσματα. Οι μαθητές αποδέχονται πολύ πιο εύκολα έναν κανόνα που δεν τους αρέσει παρά την αίσθηση ότι οι προτάσεις τους χάθηκαν χωρίς απάντηση.

Πηγές

  1. Gebruik van mobiele telefoons niet toegestaan in de klas — Rijksoverheid, πρόσβαση Νοέμβριος 2026
  2. Monitoring landelijke afspraak mobiele telefoons en andere devices in de klas – Eindrapport eenmeting (rapport 1147) — Kohnstamm Instituut / Oberon, για το ολλανδικό Υπουργείο Παιδείας (OCW), 2025
  3. Q&A Richtlijn smartphones in de klas — VO-raad, 9 Οκτωβρίου 2023
  4. Omzendbrief NO/2025/01: Verbod op slimme apparaten (smartphoneverbod) in het leerplichtonderwijs — Φλαμανδικό Υπουργείο Παιδείας και Κατάρτισης (Edulex), 19 Μαΐου 2025
  5. Décret relatif à l’interdiction de l’usage récréatif des téléphones portables et de tout autre équipement terminal de communications électroniques à l’école — Parlement de la Fédération Wallonie-Bruxelles, 13 Μαρτίου 2025
  6. Studie smartphoneverbod: stijging van depressieve gevoelens (KU Leuven) — VRT NWS (Τύπος), 10 Φεβρουαρίου 2026
  7. Amper positieve effecten smartphoneverbod scholen (UGent) — VRT NWS (Τύπος), 25 Σεπτεμβρίου 2026

Αφήστε πρώτα το μαθητικό σας συμβούλιο να το δοκιμάσει

Παραγγείλτε ένα δωρεάν δείγμα του ’t Zakkie για να δείξετε σε μαθητές και προσωπικό πώς λειτουργεί. Ή ζητήστε προσφορά για ένα πιλοτικό τμήμα ή για ολόκληρο το σχολείο.

Ζητήστε δωρεάν δείγμαΖητήστε προσφορά

Σχετικά με τον συντάκτη: η ομάδα του ’t Zakkie συνεργάζεται με σχολεία στην Ολλανδία και στο Βέλγιο για μαθήματα χωρίς κινητά. Στοιχεία της εταιρείας τον Ιούλιο του 2026: περισσότερες από 50.000 θήκες σε χρήση σε περισσότερα από 50 σχολεία.

Προηγούμενο
Πιλοτική πολιτική κινητών σε ένα τμήμα: πώς να τη σχεδιάσετε ώστε να καταλήξει σε απόφαση
Επόμενο
«Στο σπίτι ή στο ντουλάπι» από το 2027: τι σχεδιάζουν οι Κάτω Χώρες για τα κινητά στα σχολεία